We zijn vanochtend met een paar projecten bezig, maar in de tussentijd dachten we dat we dit werk-met-wat-je-heb-vluggertje maar weggooien. Sommige mensen hebben gevraagd waar we de loveseat zonder armleuningen in onze woonkamer vandaan hebben, maar dat zijn eigenlijk maar twee van onze oude, goedkope Dolce-stoelen die tegen elkaar zijn geschoven met twee Ikea-imitatieschapenvachten die de naad bedekken. Kijk, hier zijn ze verdeeld:
En verenigd:
Dankzij de voorpoten die op het vloerkleed zitten, schuiven of scheiden ze niet, waardoor ze eigenlijk volledig functioneel zijn. Als we ze een tijdje zo zouden houden, zouden we waarschijnlijk metalen L-beugels gebruiken om ze van onder het frame te verbinden, maar aangezien Aankomst van Karel Als we de indeling van onze woonkamer volledig zouden kunnen veranderen, zullen we daar mee wachten en gewoon kijken hoe het gaat.
Eén dag tegelijk is tegenwoordig absoluut het mantra. En het werkt helemaal. We hebben misschien vijf miljoen dingen op de oude to-do-lijst staan, en we schakelen misschien voortdurend van versnelling (van kamer naar kamer en van schilderprojecten naar stoffen zoeken), maar verrassend genoeg zijn we niet overweldigd. Dankzij de dingen van dag tot dag bekijken. Ik weet dat het klinkt als een Backstreet Boys-nummer (of zelfs een vintage NKOTB-hit), maar dat is altijd zo geweestoké mee geweestoubollig omarmd. Dus we proberen gewoon achterover te leunen, te genieten van de reis, enzing in harmonie voor meisjes die schreeuwen en flauwvallenkijken waar we terechtkomen...
